woensdag 20 januari 2010

Onderzoek (vervolg)

Canabalt

De eenvoud van dit spel is bewonderenswaardig. In vrijwel elke platformgame is het de bedoeling dat je obstakels overkomt door sprongen uit te voeren en dat is werkelijk het enige dat je in dit spel doet. Je hoeft zelf het spelfiguur niet te bewegen naar links of naar rechts, dit gaat automatisch. Eender waar op het scherm van de Iphone drukken en het spelfiguur springt, dat is het. Het spel blijft interessant doordat de moeilijkheidsgraad wordt opgevoerd en het spel alsmaar sneller verloopt naarmate je verder komt in het spel. Rechts bovenaan staat een afstandsteller vergelijkbaar met het puntenscore systeem in andere platformgames. Dit maakt dat het spel knap verslavend is, omdat je een alsmaar grotere score wil hebben. Canabalt heeft een mooie visuele stijl. Er wordt geen gebruik gemaakt van kleuren (groot verschil met kleurrijke en cartooneske platformgames zoals Mario en Sonic). De monochrome spelomgeving is des te interessanter door haar gelaagdheid, een sterke vormgeving en vloeiende animaties.

Games zoals Canabalt zijn erg van belang voor mijn onderzoek, omdat zij teruggrijpen naar de fundamenten van het platformgenre en toch er een nieuwe draai aan weten te geven.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten