dinsdag 15 december 2009

Ik ga voor deze masterstudio werken rond games en vormgeving op een manier die rechtstreeks aansluit bij mijn masteratelier. Hiervoor ga ik eerst dus even mijn atelier werk toelichten.

Masteratelier

Ik werk rond het probleem van vernieuwing in games. De games industrie wordt op het moment gedomineerd door enorme bedrijven die altijd op safe spelen en vernieuwing niet aanmoedigen. Je merkt echt op dat alle nieuwe grote games in het groter luider en realistischer verhaal passen. Ze vervallen altijd op dezelfde visuele stijlen en zelfs licht anders zijnde games worden door de consument aangeprezen vanwege hun “vernieuwende” stijl. Ik heb in mijn atelier een kritische analyse van de huidige gamessector uitgevoerd en heb deze kunnen indelen in drie tot den treure toe voorkomende stijlen. Namelijk hyperrealisme, cell shading en cartoon. Hierbij valt op hoe veel games halen uit de filmwereld en dan nog wel de clichématige filmwereld. Op dit gebrek aan vernieuwing komtreactie vanuit de indiegame scene maar als je deze ook aan een kritische blik onderwerpt dan merk je dat ook hier de vernieuwing maar heel oppervlakkig is en dat je ze gemakkelijk in 4 veel voorkomende groepen kan indelen. Als je deze huidige situatie bekijkt dan merk je dat vroeger games veel experimenteler waren met minder restricties en meer verschillende invloeden. Ze waren veel sfeervoller. Je merkt dat er een vraag bestaat naar andere graphics, vormgeving. De aparte indie games verkopen goed, mensen reageren veeleer niet meer op de graphics van games en er zijn behoorlijk wat mensen die zich vragen stellen bij hoe het er nu aan toe gaat en het altijd maar hebben over hoe games vroeger veel beter waren .

Ik benader dit probleem in mijn atelier vanuit de rol van conceptartist die de visuele stijl en vorm van het game bepaalt, de characters, props en omgevingen ontwerpt en zo eigenlijk voor een groot deel de basis van de game opbouwt.

Nieuwe media

Theoretisch kader

Zijn games kunst? Dit is een vraag die momenteel veel mensen bezig houd. Als je naar de games industrie kijkt dan merk je dat steeds meer mensen zich realiseren dat games veel meer kunnen zijn dan hersenloos massa entertainment. Net zoals dat comic books meer en meer aanvaard worden als een medium waardig de naam kunst hopen meer en meer mensen dat games dezelfde erkenning krijgen. In de indie games community wordt steeds meer onderzoek gedaan naar games las een kunstvorm. Mensen als Jason Rohrer en Jonathan Blow zijn bezig met de vraag hoe kunnen games kunst zijn.

Een van de gebeurtenissen die de games wereld bewust maakte van dit probleem en de discussie aanwakkerde was een opmerking van de grote film criticus Roger Ebert in 2006. Ebert maakte de opmerking dat in zijn ogen games nooit kunst kunnen zijn. Een van de redenen die hij aanhaalde was dat dit probleem lag in de fundamenten van games op zich. Namelijk de interactiviteit. Hij haalt aan dat games aan de spelers vragen om keuzes te maken. Dat hierdoor de controle verschuift naar de speler en dat niet de maker maar de speler de kunstenaar wordt. Hij vind dat hierdoor het game geen voorbepaalde conclusie meer heeft. Kunst volgens hem heeft een volledig door de kunstenaar bepaald verhaal/ conclusie en verteld iets meer over deze wereld. De interactiviteit maakt van games eerder een sport.

Of games kunst zijn of niet is een discussie die nog steeds voort duurt en die waarschijnlijk nog lang zal duren. Over het feit of films en strips kunst kunnen zijn wordt nu ook nog vaak gediscussieerd. Het is waarschijnlijk ook gewoon een kwestie van persoonlijke voorkeur en smaak. Maar wat we wel kunnen doen is kijken op welke gebieden kunst games beïnvloed en of ze zaken hebben overgenomen van elkaar en voorbeelden zoeken van kunstenaars die games gebruiken.

Praktisch onderzoek

Hierna wou ik een vormelijk onderzoek gaan doen. Dit onderzoek wordt belangrijk voor mijn atelierwerk aangezien ik hierin ook bezig ben rond alternatieve vormgeving voor games en zo dus rechtstreeks hieruit elementen kan opnemen. Ik ga kijken naar enkele recente realistische games en deze vormelijk doorheen de stromingen van de kunstgeschiedenis vanaf het realisme toepassen. Ik ga het bijvoorbeeld impressionistisch, kubistisch enz… weergeven. Hierbij ga ik ook trachten het door enkele aparte illustratieve stijlen te halen.

De bedoeling is dat ik aan dit onderzoek nuttige informatie overhoud die ik in mijn atelier kan gebruiken.

Bronmateriaal

http://www.necessarygames.com/growing-pains-video-games-and-future-art

Geen opmerkingen:

Een reactie posten